Siew kukurydzy w minionym sezonie w serii badań PDO opóźnił się o blisko tydzień. Mimo to plon ziarna wyraźnie wzrósł, a jego wilgotność przy zbiorze spadła nawet o kilka %.

Właściwy wybór do uprawy odmian kukurydzy na ziarno jest w wielu gospodarstwach decyzją strategiczną. Od minionego sezonu pierwszorzędnymi kryteriami wyboru są niemal na równi plon ziarna i jego wilgotność przy zbiorze. Oba te parametry silnie kształtują opłacalność uprawy. Rynek oferuje obecnie ogromną liczbę odmian kukurydzy i nie ma szans, aby poznać walory wszystkich. Dlatego warto posiłkować się wynikami plonowania w serii badań porejestrowego doświadczalnictwa odmianowego (PDO) za miniony sezon.

Więcej odmian w badaniach PDO

W prezentowanej tabeli zestawiono wyniki plonowania 49 odmian ziarnowych, które zostały poddane ocenie zbiorczej na podstawie wyników z 20-22 stacji rozlokowanych w całym kraju. Dla grupy wczesnej było to 21 doświadczeń, dla średnio wczesnej 22, a dla średnio późnej 20. Warto pamiętać, że na północy kraju w ogóle nie badano odmian średnio późnych, a średnio wczesne tylko w 2 stacjach. Natomiast na południu kraju mniej było stacji z odmianami wczesnymi (4).

Oceniane odmiany podzielono na 3 grupy wczesności, w obrębie których zestawiono je według plonu ziarna, począwszy od najlepszych. W kilku przypadkach plon okazał się podobny, wtedy drugim kryterium była wilgotność ziarna przy zbiorze – im niższa, tym lepiej.

Miniony sezon cechował się wydłużonymi, wiosennymi chłodami, co sprawiło, że odmiany ziarnowe kukurydzy wysiano około tydzień później, niż w sezonie 2020. Pomimo tego rośliny nadrobiły zaległości i przy względnie dobrym rozkładzie opadów plonowanie było lepsze niż rok wcześniej, a wilgotność ziarna mniejsza.

W najliczniejszej grupie odmian wczesnych plon wzorca (suchego ziarna) wyniósł 123,7 dt/ha i w odniesieniu do sezonu 2020 wzrósł o ponad 8 dt/ha. Na każdy 1% plonu przypada ok. 124 kg ziarna. Najlepszy plon uzyskała odmiana Amavit – 108% wzorca, co oznacza średnią wydajność 134 dt/ha. Na drugim miejscu uplasowała się KWS Odorico, a za nią ES Fieldgold, KWS Salamandra, Amaroc i RGT Irenoxx. Pod względem wilgotności ziarna przy zbiorze najlepsze oceny uzyskały: MAS 11K, SM Sobieski, SY Carlo i SM Vistula.

Dobry sezon dla średnio wczesnych

Wzorcowy plon ziarna dla grupy odmian średnio wczesnych wyniósł 126,8 dt/ha i na tle sezonu 2020 był większy o ponad 5 dt/ha. Na każdy 1% plonu przypada ok. 127 kg ziarna. Ocenie w tej grupie poddano 19 odmian. Rozpiętość wyników w tej grupie była większa niż w poprzedniej. Na czele uplasowała się P8834, która wyraźnie wyprzedziła kolejne – Inseption, P8329 i Farmpower. Najmniejszą wilgotność ziarna przy zbiorze uzyskały odmiany ES Joker, KWS Jaipur, Farmezzo i Greatful.

• Sprawdź: PDO 2021: Wstępne wyniki plonowania kukurydzy na ziarno
• Sprawdź: Ważne cechy odmian kukurydzy

Odmiany z grupy średnio późnej również pozytywnie zaskoczyły pod względem plonowania. Wzorzec dla tej grupy wyniósł 134,3 dt/ha i był większy niż w sezonie 2020 o 6,5 dt/ha. Zatem na każdy 1% plonu przypada ok. 134 kg ziarna. W tej grupie oceniano 9 odmian badanych w środkowym i południowym pasie kraju. Najlepszy wynik uzyskały odmiany i ES Winway i ES Broadway, a następnie Hardware i RGT Exxact. Najmniejszą wilgotność ziarna przy zbiorze odnotowano w przypadku odmian Hardware, ES Broadway i Sibelio.