Chelaty – lepsza forma mikroelementów

Podczas intensywnego wiosennego wzrostu roślin uprawnych mogą wystąpić problemy z odżywianiem mikroelementami. Wówczas rolnicy sięgają po nawozy dolistne.
Powszechnym sposobem dokarmiania roślin mikroskładnikami w formie soli mineralnych i chelatów jest opryskiwanie roślin.  Zdjęcie: Dreczka

Polscy rolnicy są świadomi tego, że gleby na których gospodarują są pochodzenia mineralnego. To oznacza, że cechują się niską, naturalną zasobnością w składniki pokarmowe, a zwłaszcza w mikroskładniki. Szczególnie ubogie są stanowiska, w których od dawna nie stosuje się żadnych nawozów odzwierzęcych. Jest to powód, dla którego stosowanie nawozów mikroskładnikowych, nazywanych powszechnie "odżywkami", jest tak popularne.

Przydatne zwłaszcza w stresowych sytuacjach

Mikroskładniki z gleby są pobierane przez korzenie tylko razem z wodą. W niektórych sytuacjach to pobieranie staje się niemożliwe, nawet jeśli zasobność gleby nie jest najgorsza. Pobieranie ogranicza m.in. susza, zepsuta struktura gleby, zły odczyn gleby, duża koncentracja węglanu wapnia (przewapnowanie) lub obecność fosforanów. Wówczas dochodzi do przemian chemicznych mikroskładników, które prowadzą do ich przejścia w formy nieprzyswajalne. Najczęściej dotyczy to metali – miedzi (Cu), żelaza (Fe), manganu (Mn) i cynku (Zn), a także boru (B) i molibdenu (Mo).

Rozwiązaniem problemu niedoboru lub utrudnionego pobierania niektórych mikroskładników jest stosowanie nawozów dolistnych, w tym chelatów. Chelat powstaje w wyniku połączenia chemicznego związku chelatującego z kationem metalu, np. Cu, Fe, Mn i Zn. Warto pamiętać, że nie wszystkie mikroskładniki dają się chelatyzować. Jest to niemożliwe w przypadku boru i molibdenu, gdyż nie wytwarzają odpowiednich wiązań chemicznych. Zatem jeśli B i Mo występują w nawozach, to tylko w formie nieschelatowanej (soli mineralnych).

Do najważniejszych cech chelatów zalicza się:

  • łatwą przyswajalność dla roślin;
  • wysoką trwałość (stabilność) – utrzymanie składników w formach przyswajalnych w szerokim zakresie odczynu;
  • zabezpieczenie składników przed destabilizującym wpływem innych czynników, np. fosforanów;
  • wolniejsze wymywanie w glebie;
  • łatwą rozpuszczalność w wodzie;
  • możliwość nawożenia dolistnego i doglebowego;
  • niższe zalecane dawki w porównaniu z mikroskładnikami nieschelatowanymi;
  • możliwość mieszania ze środkami ochrony roślin lub innymi nawozami;
  • większą cenę jednostkową składników w porównaniu z nawozem ze składnikami nieschelatowanymi.
Rynek najczęściej oferuje

Spośród nawozów zawierających chelaty na rynku dostępne są:

  • chelatowe pojedyncze – zawierają schelatowany jeden ze składników (Ca, Cu, Fe, Mg, Mn lub Zn);
  • mieszaniny chelatów – kilka schelatyzowanych składników spośród wymienionych powyżej;
  • mieszaniny chelatów ze składnikami nieschelatowanymi, np. z NPK, B, Ca, Co, Mg lub Mo. Zaletą mieszanin jest jednoczesne nawożenie roślin różnymi składnikami.
© Materiał chroniony prawem autorskim. Zasady przedruków w regulaminie.